18 Eylül 2015 Cuma
17 Eylül 2015 Perşembe
Şükrü Erbaş...../ Pervane
“Çığlığı yansıtmayan tek bir dize var mıdır?” (Aragon)
"Ve biz bulutlara gömdük çocuklarımızı
Ve biz çocuklarının kirpiklerine astık babalarını
Ve biz başkasını öldürenden hayat bekledik kendimize
Ve biz katilimizle geleceğe şarkılar söyledik
Ve biz yoksulluğun acısından sessizce uzaklaştık
Ve biz kadınlarımızı arzularından tavanlara astık
Var mıdır gerçekten tek bir dize
İnsanın haysiyetinden doğmamış olsun…"
Şükrü Erbaş
15 Eylül 2015 Salı
-1-
Onlar,
Toprakların, suların ve cevherlerin,
Okyanuslar aşan gemilerin,
Ve kan revan tersanelerin,
Fabrikaların, işliklerin
Ve toplu mezar madenlerinin
sahipleri.
Onlar,
Çizdikleri sınırların
Ve içine hapsettikleri ülkelerin;
Mülkün ve mülkiyenin
Kutsadıkları düzenin
egemenleri.
Onlar,
İktidar müptelaları
Işıltılı dünyaların müdavimleri
Holdinglerin CEO’ları
Hükümetlerin bakanları,
Modern çağın firavunları.
Onlar,
Cesetlerimize üşüşen çakallar,
Göğü delen saraylara kurulmuşlar.
Yerküreye tepeden bakar,
İlahi takdir buyururlar.
Onlar,
Kara elmas için bizleri
Ölüm çukurlarına sokarlar
30 canımızı bizden alır
32 dişleriyle sırıtırlar
Onlar,
Yalan söylerken sıkılmazlar! Utanmazlar!
“Önlemler alınmıştır” lakin
“Ölüm madencinin kaderidir” buyururlar.
Pişkindirler! Yüzsüzdürler! Namussuzdurlar!
Cesetlerimizin ardından “vah vah” duası okurlar!
Sermayeleri, kârları, rantları
Kahrolası iktidarları…
İnsaftan gayrı
Her şey onların;
Taaa ki biz,
“Kusturdukları kan
Burnumuzdan damlayan ter
Sofralarına meze olmasın,
Artık yeter!”
Deyinceye kadar…
-2-
Kardeşler!
Hayatta kalan kardeşlerimiz!
540 metre derinde
Karanlık dehlizlerde
Kömürleşen bedenlerimiz
Artık yalnız değil!
Ayrı ayrı yaşadık ama
Hep beraber öldürüldük!
Yaşarken de kaderimiz ortaktı aslında
Ama biz, ölünce anladık bunu.
30 kişi değiliz burada,
Tam sayımızı bilemiyoruz; yüz binlerceyiz.
Bursa madenlerinden 19 arkadaş
Ve daha tanımadığımız binlerce madenci
Ölüm kapısında sessizce karşıladılar bizi.
18 Mayısta Rusya madenlerinden gelen 13 arkadaşı da,
hep beraber karşıladık.
Binlerce Çinli var burada,
Ne fark eder ki, hepimiz işçiyiz.
Ölülerin milliyeti yokmuş yerin altında!
Kardeşler,
Biz çok şey öğrendik öldükten bu yana.
Onları ve çarkı tanıdık.
Bize hayat hakkı tanımayan çarkı…
Meğer bizmişiz o çarkı döndüren!
Sessizce düşünüp sessizce anlaşıyoruz
Ve daha çok şeyleri anlıyoruz…
Yerin altında birleşen yüz binlerce can
Bilseydik bunları,
Yani birleşseydik şayet,
ölmeden evvel,
Şimdi burada olur muyduk?
Çarkı durdururduk,
Kırardık,
Alt ederdik firavunların düzenini!
Bizim hayıflanmamızın
Sizin gözyaşlarınızın
Faydası yok artık.
Şimdi çıkmaz sesimiz
Lakin sessizce
Çıt çıkarmadan anlaşıyoruz birbirimizle…
Ey sözümüzü yüreklerinde duyanlar!
Anlatın bizim neden öldüğümüzü herkese,
Anlatın firavunların çarkını,
“Ölünce birleşen madenciler,
Patlamaların alevleriyle değil
Yaşarken birleşemediklerine yanıyorlar” deyin.
Ölmeden birleştirin madencileri
Ve tüm işçi kardeşlerimizi,
Deyin ki onlara,
“Birleşmezsek şayet,
firavunların saltanatı sürecek”
“Kara elmas köleleri
can vermeye devam edecek”
İstanbul’dan bir işçi / 30 Maden İşçisinin Sözü
13 Eylül 2015 Pazar
Paramparça ڪے Hasret Gültekin
Benim her günüm karalı
paramparça olsun dünya
Üstünde gamlar dolanır
döne dursun çarkın dünya
Fezai der n'olacağım
Fezai der n'olacağım
bent boynumda öleceğim
Mezarda da diyeceğim
Mezarda da diyeceğim
dönmez olsun çarkın dünya !
[ Fezai ]
[ Fezai ]
Haydar Ergülen / ANNE
Sahi senden mi doğdum anne
Yollar nehirler kuşluk vakitleri dururken
bir insandan mı doğar bir çocuk
Anne senin yüreğin taş olsa dayanır mı
Kuş olsa çiçek olsa gündüz olsa
Kırılmaz mı acıdan bir sap menekşenin boynu
Bu kez dağlar doğursun beni anne
Sen de ılık bir yağmur ol
Durmadan yağ kanayan yerlerime
Haydar Ergülen / ANNE
Mahmud Derviş / Ülkem bir mezarlık
baylar, ülkemizi
bir mezarlığa çevirdiniz
kafalarımıza kurşunlar gömdünüz
ve katliamlar yaptınız.
baylar, böylesine bir şey
hesabı tutulmadan kalmaz
halkımıza tüm yaptıklarınız
defterlerimizde kayıtlı....
Mahmud Derviş / Ülkem bir mezarlık
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)





