Kɑdının gelişimi, bɑğımsızlığı özgürlüğü kendisinden gelmelidir. 
İlk olɑrɑk kendisini bir obje değil, bir kişilik olɑrɑk ortɑyɑ koymɑlıdır. 
İkincisi, hɑyɑtını bɑsit, fɑkɑt zengin ve derin kılɑrɑk; kendi bedeni üzerinde 
bɑşkɑlɑrının iddiɑ ettiği tüm hɑklɑrɑ kɑrşı koymɑlı, istemediği sürece 
çocuk yɑpmɑmɑlı, tɑnrının, devletin, kocɑsının, ɑilesinin bir kulu 
olmɑyɑ kɑrşı çıkmɑlıdır. Bu dɑ hɑyɑtın tüm kɑrmɑşıklığını ve özünü 
ɑnlɑmɑyɑ çɑlışɑrɑk, yɑni kendini toplumun fikirlerinden
ve yɑrgılɑrındɑn özgürleştirerek olur. / Emma Goldman

Rabindranath Tagore / NE ÇIKAR ATEŞ BÖCEĞİ SANSALAR BİZİ...

Düşünüyorum da,
Sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek.
Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi,
Naif yönlerimizin keşfedilmesi,
Cesaretsizliğimizin anlaşılması,
Korkularımızın paylaşılması,
Sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti.

Kabuklarımızın altında kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız.
Ve ne kadar güçlü korunuyoruz, kalkanlarımızın ardında.
Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden.
Deniz minareleri, midyeler,
Kirpiler ve kaplumbağalar gibi.

Sahi koruyor mu bizi çatlamamış sert kabuk?
Kimse incitemiyor mu duygularımızı, inançlarımızı, benliğimizi?
Yoksa zarar mı veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize?
Hissettiklerimizi gölgeliyor, yansıtmıyor mu gerçek kimliğimizi?
Duygularımızı bastırıyor, el ele tutuşmamızı engelliyor mu?
Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak,
Ne çıkar ateşböceği sansalar beni?
Belki en hoyrat yürek bile ateşböceğinin
O uçucu, masum, sevimli çocuksuluğuna el kaldırmaya kıyamaz.

Güçlü kapıların arkasına kilitlemesem kendimi,
Korkaklığımı, sevgi isteğimi
En insani yönlerimi kayıtsızca sunabilsem,
Bu sert kabuğun ağırlığından kurtulup
Bir kuş gibi uçacağım özgürce.
Anlaşılacağım ve bir ayna gibi yansıyacağım karşımdakine.
O da çözülecek belki.
Samimi ve güvenliksiz, silahız biriyle göz göze gelince.

Oysa bir görebilsek bunu.
Kalmadı böyle insanlar demesek.
Güven duygusuna bu kadar muhtaç olmasak.
Kırılmaktan korkmasak. Yaralansak...
Ne olur bir darbe daha alsak.
Yeniden açsak kendimizi, atabilsek kabuğu.
Denesek.
Risk alsak.
Yanılsak.
Fark etmez.
Tekrar, tekrar bıkmadan denesek.
Ve kucaklaşsak yeniden.
Tıpkı eskisi gibi.
Ne olduğunu anlayamadığımız o 15 yıldan öncesi gibi.

O zaman fark edeceğiz.
Ne kadar özlediğimizi birbirimizi.
Neler biriktirdiğimizi,
kaybolan değerlerimizi ne kadar özlediğimizi.
Beraber geldik beraber gidiyoruz oysa.
Vakit az, paylaşmak, sarılmak için.
Yaşadığımız coğrafya zor, şartları ağır.
Yüreği daha fazla küstürmemek lazım.
Sırtımızda ağır küfeler, her gün katlanan.
Ve koşullar bir türlü düzelmeyen.
Sevgiye çok ihtiyacımız var.
Ufukta kara bir kış görünüyor.
Ancak birbirimize sokularak atlatırız o günleri.
Kırın o sert, o ağır kabuklarınızı.
Kurtulun bu yükten.
Korumuyor o kabuklar, aksine zarar veriyor bize.
Yalnızlığa mahkum ediyor bizleri.
Hem hepimiz bir yıldızız.
Ne çıkar ateşböceği sansalar bizi.


Bir Öpüyorsun Ağzın Şaraplaşıyor

Aç kapını aç - sabahın eri girsin
Bu ıtır kokusunu kaldır yüreğimi dağlıyor
Aç kapını aç - bırak yakamı gideyim
Yeter bunca öptüğün
Bunca sarıldığın yeter
Bir öpüyorsun ağzın şaraplaşıyor
Eriyip kendimi yitiriyorum

Aç kapını aç - bırak yakamı gideyim
Geri ver beni - herşey senin olsun
Senin olsun - özgür kıl yüreğimi

Rabindranath Tagore / NE ÇIKAR ATEŞ BÖCEĞİ SANSALAR BİZİ...

Baba Zula - İskender | cafrande.org

Baba Zula - İskender | cafrande.org paylaşan: cafrandeorg
http://www.sozkimin.com/a/1148-diyojen-kimdir-sozleri-ve-hayati.html

DENİZ OLMALI...

Deniz Gezmiş, 1967 yılında İstanbul Üniversitesi 

Hukuk Fakültesi bahçesinde kız arkadaşı Avniye Anadol ile.

Mehmet Güreli - KİMSE BİLMEZ Her kelimesi ayrı bir güzel omer hayyam şiiri, her vurgusu insanı daha bir vuran mehmet güreli şarkısı. pek bir güzeldir. her dinlenişte tüyleri diken diken ediyor...

Mehmet Güreli - KİMSE BİLMEZHer kelimesi ayrı bir güzel omer hayyam şiiri, her vurgusu insanı daha bir vuran mehmet güreli şarkısı. pek bir güzeldir. her dinlenişte tüyleri diken diken ediyor...

Posted by Gazi Çağdaş on 20 Kasım 2015 Cuma

Biz bu dünyayı değiştirmek istedik ama olmadı
ama dünya da bizi değiştiremedi.
Hayallerim var, ütopik dedikleri düşüncelerim var. 
İnsanlığın daha adil ,güzel bir dünyada yaşamaya hakkı olduğuna inanıyorum. 
Bütün insanların kardeş olduğuna inanıyor, ırkları küçümsüyorum...’ / Tuncel KURTİZ

Metin ELOĞLU - UYAN

Hadi uyan
Gün ışığı çilemeye başladı başucunda
Denizler bir mavilik edindi günden
Seher yeline uyup kuşlar tüneğine uçtu
Bu türküyü dinlemeyecek misin

Hadi uyan
Aydınlığa çık da çil gözlerin ışısın
İlkyazlar sıcağı biriksin yüreğine
Yoksul olsan da uyan
Garip olsan da uyan
Madem ki güzelsin, güzeli yaşatmak için
Madem ki iyisin, iyiliği yaşatmak için
Madem ki umutlusun, umudu yaşatmak için
Hadi uyan
Denizi dinle yaşamak desin
Toprağı dinle barışmak desin
Göğü dinle sevişmek desin
Bir plak konmuş gramofona
İşte aşk, işte özlem, işte savaşmak gücü
Uyan diyor, uyansana

Hadi uyan
Sevdiğim uyan
N'olur uyan

Metin Eloğlu